Abraham i Ziemia Obiecana

Początkowo starożytni Żydzi, nazywający siebie Izraelitami lub Hebrajczykami, tworzyli niewielkie koczownicze plemiona pasterskie zamieszkujące Palestynę. Jasko jedyny naród w starożytności wierzyli w jednego Boga Jahwe, ich dzieje spisane są w Starym Testamencie.

W Biblii, świętej księdze Izraelitów, znajdujemy liczne opowieści o ich pochodzeniu. Ich praojcem miał być Abraham, któremu Bóg o imieniu Jahwe obiecał krainę Kanaan, czyli właśnie Palestynę. Stąd nazywana jest ona także Ziemią Obiecaną.

Wiara w jednego Boga

Izraelici odrzucili politeistyczną wiarę innych ludów starożytnych i wyznawali jednego Boga - Jahwe. Ich religia, nazywana judaizmem, jest więc przykładem monoteizmu.

Dzieje Izraela

XIII w.p.n.e.

Izraelici pod wodzą Mojżesza uciekają z Egiptu do ziemi Kanaan, czyli Ziemi Obiecanej. Na Górze Synaj Mojżesz otrzymał dekalog.

X w p.n.e.

koczownicze plemiona Izraelitów zostają zjednoczone za panowania króla Dawida - powstanie państwa Izrael ze stolicą w Jerozolimie.

966 r. p.n.e.

Słynący z mądrości i sprawiedliwości król Salomon buduje I świątynię Izraelską, w której przechowywano Arkę Przymierza - dekalog. Jest to okres największego rozkwitu państwa izraelskiego.

932 r p.n.e.

Podział państwa Izrael na Judę i Izrael

VI wiek p.n.e.

Królestwo Judy zostaje podbite przez Babilonię, która zniszczyła świątynię Salomona - rozpoczyna się okres niewoli babilońskiej - zniszczona została Świątynia Salomona. Izraelici uwolnieni zostali przez władcę Persji - Cyrusa II Wielkiego, który pozwolił im wyznawać swoją religię.

I wiek p.n.e.

—Rzymianie dokonują ponownego zniszczenia świątyni Salomona, po której pozostała Ściana Płaczu. Początek diaspory Żydów.