KLASA 5 Kościół w średniowieczu

 Lekcja

Temat: Kościół w średniowieczu  

NaCoBeZu:
1. jaką rolę odgrywało duchowieństwo w średniowieczu.
2. kim byli zakonnicy i czym się zajmowali
3. co to jest manuskrypt i na czym polegała praca kopistów

STAN DUCHOWNY 
 
W średniowieczu przynależność do stanu chłopskiego, rycerskiego, mieszczańskiego zależała od urodzenia. Natomiast czwarty stan - duchowieństwo tworzyli przedstawiciele pozostałych grup społecznych. Warunkiem było przyjęcie święceń kapłańskich. Duchowni byli najlepiej wykształconymi ludźmi, potrafili czytać, znali łacinę, dlatego pełnili na dworach królewskich funkcję doradców oraz urzędników. Przy kościołach i klasztorach powstały też pierwsze szkoły, także uniwersytety.

LUDZIE MODLITWY - ASCETA I MNICH

W średniowiecznej Europie religia chrześcijańska odgrywała ważną rolę. Uważano, że człowiek powinien tak postępować, aby zasłużyć na zbawienie po śmierci. W tym celu niektórzy ludzie byli ascetami - wyrzekali wszelkich wygód i przyjemności, a nierzadko zadawali swemu ciału cierpienia. Pościli, a także rezygnowali z posiadania wszelkich dóbr doczesnych. Były to sposoby, które miały przybliżać chrześcijan do Boga. Bywało również, że porzucali swoje dotychczasowe życie, często wygodne, i opuszczali rodziny, by służyć Bogu. Tworzyli wspólnoty oddzielone od świata zewnętrznego, żyjące w zamknięciu. Ich członków nazywamy zakonnikami lub mnichami, a zamieszkiwane przez nich budynki – klasztorami. Były one zarządzane przez opatów. 

 Opactwo Benedyktynów 

w Tyńcu pod Krakowem

 Źródłu: www.edporeczniki.pl

  

MÓDL SIĘ I PRACUJ - REGUŁA ZAKONNA 

W klasztorach opracowywano specjalne zasady wspólnego życia. Ich zbiór nazywamy regułą. Zakonnicy, których obowiązuje taka sama reguła, należą do zgromadzenia religijnego określanego mianem zakonu. Mnisi składali uroczyste śluby zakonne: przysięgę ubóstwa i bezwzględnego posłuszeństwa przełożonym, a także życia w celibacie, co oznaczało, że nie mogli zawierać związków małżeńskich.
Jedna z najważniejszych reguł zakonnych została opracowana w VI wieku przez św. Benedykta. Według niej do najważniejszych obowiązków zakonników należy modlitwa oraz praca fizyczna, a oprócz tego mnisi powinni oddawać się lekturze ksiąg religijnych. Reguła ta obowiązywała w zakonie benedyktynów. 

ŚREDNIOWIECZNY  ASCETA 

W średniowieczu ludzie umartwiali się na różne sposoby, które dziś mogą zaskakiwać. Na przykład św. Szymon żył z dala od ludzi na słupie. Właśnie dlatego nazywa się go Słupnikiem.

Polecenie 👀🔎💭

Przyjrzyj się średniowiecznej miniaturze przedstawiającej św. Szymona Słupnika.

1. Jak myślisz, w jaki sposób pustelnik zdobywał jedzenie?

2. Wymień jedną cechę charakteru, którą musiał się wyróżniać.

Św. Szymon Słupnik

Źródło: www.edporedczniki.pl

 

PRACA ŚREDNIOWIECZNYCH KOPISTÓW

Mnisi przepisywali księgi w specjalnie do tego przeznaczonym pomieszczeniu, zwanym skryptorium. Zakonnicy zajmowali się przepisywaniem ksiąg, które nazwami manuskryptami (od manus "ręka" i scriptum "rzecz napisana"). Praca nad jednym rękopisem trwała miesiącami, a niekiedy latami, szczególnie jeśli ozdabiano je miniaturami (ilustracjami).

Czynność ta wymagała skupienia, cierpliwości i staranności. Wykonywali ją głównie benedyktyni, dlatego taką drobiazgową pracę nazywamy benedyktyńską. 

Polecenie 📗📘📙

Przyjrzyj się ilustracji i opisz warunki, w których pracowali zakonnicy.

 

Św. Hieronim w skryptorium

Źródło: www.edpodreczniki.pl

 

NOTATKA Z LEKCJI 🎓📖🎨